janusz-strugala-ikonaRezygnacja
Janusz Strugała

głód umiera
opętaniem
klęczy przed światem nocy
deszczem wygasłych marzeń
kleszczy rzeczywistość
przyszłość jawi się ponura
dumna przeszłość gaśnie szkarłatem jak
róża
zatroskana przybita przemijaniem
łapie dni jak powietrze
świat szybko zapomni